249 و فرمود ( ع ) به كميل بن زياد نخعى : اى كميل ، كسان خود را بگوى كه هنگام عصر براى كسب صفات نيكو بيرون روند و هر شامگاه در برآوردن نياز كسانى كه به خواب رفته‌اند ، بكوشند . سوگند به كسى كه هر آواز را مىشنود ، كه هر كه دلى را شادمان سازد ، خداوند براى او لطفى آفريند و چون مصيبتى به دو رسد ، آن لطف چون آبى به سوى او سرازير شود تا آن مصيبت را ببرد و دور گرداند ، آنسان ، كه اشتر غريب را از چراگاه مىرانند . 250 و فرمود ( ع ) : هر گاه تنگدست شديد با دادن صدقه با خداى تعالى سودا كنيد . 251 و فرمود ( ع ) : وفادارى با بىوفايان ، بىوفايى با خداست و بىوفايى با بىوفايان ، وفادارى با خداست . 252 و فرمود ( ع ) : چه بسيار كسان كه خداوند در حقشان نيكى كند تا بيازمايدشان و چه بسيار كسان كه چون خداوند گناهانشان پوشيده دارد ، مغرور شوند و چه بسيار كسان كه خداوند نام نيكشان را بر زبانها اندازد و فريفته شوند ، خداوند كسى را همانند آنكه در نافرمانى مهلتش داد ، مورد آزمايش قرار نداده است . اين سخن پيش از اين گذشت و در اينجا با افزونيهايى نيكو و سودمند مكرر شد .